Revolución dos caraveis

Grândola, vila morena
Terra da fraternidade,
O povo é quem mais ordena
Dentro de ti, ó cidade.
Dentro de ti, ó cidade
O povo é quem mais ordena,
Terra da fraternidade
Grândola, vila morena.

Em cada esquina um amigo
Em cada rosto igualdade,
Grândola, vila morena
Terra da fraternidade.

À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade
Jurei ter por companheira
Grândola a tua vontade.

Zeca Afonso

Hoxe é festivo en Portugal. Día da Revolución dos Caraveis ou o que é o mesmo a caída da dictadura de Salazar. Lembro que hai un ano, en clase de Portugués na Escola de Idiomas vimos Capitaes de Abril, un filme que me gustou moito. O protagonista, Salgueiro Maia, encandiloume, case me namorei del filmicamente, claro está. E os filmes a veces tamén te fan pensar. Eu comprendín que o exército tamén pode facer cousas boas. E quíxenlle un pouco máis. Tamén me chamou a atención de porque se chamaba Revolución dos Caraveis e averigüei na net. Atopei o seguinte: cando os soldados se dirixían para tirar o goberno lisboeta atopáronse cunha muller, pedíronlle un cigarro e ela díxolle que non tiña pero que como recompensa lles daba flores, caraveis. Así os demais soldados foron copiando ós primeiros e intentaron conseguir caraveis tamén para eles que colocaban na arma ou no uniforme, ben visibles. Unha historia bonita. A min tamén me gustan os caraveis e, agora, os soldados, a verdade é que tería varios motivos para dicilo.