Adoro e odio os pasos a nivel a partes iguais. Explícome.
Sempre me fascinaron os trens, son unha das miñas debilidades, ó igual que os avións, e sempre me fascinaron os pasos a nivel. Exactamente non sei o porqué, pero encántame pasar o tempo sentada preto dun e vendo pasar os trens e despois os coches e a xente. Recoñezo que os que teñen barreiras gústanme aínda máis, son tamén menos perigosos.
A parte negativa é cando algo falla, cando falla a tecnoloxía ou as capacidades perceptivas do ser humano e sucede unha traxedia. Como en Valga. Mágoa que esas persoas perderan a vida nunha situación tan dramática e nun sitio tan fermoso para min como son as vías do tren.
Sei que, a pesar da miña devoción polos pasos a nivel, non debería haber tantos como hai. Eu contarei un día máis pormenorizadamente porqué adoro tanto as vías, hoxe simplemente quería, dende aquí recordar a eses tres mortos de Valga. Que descansen en paz.
No hay comentarios:
Publicar un comentario