miércoles, 21 de mayo de 2008

Arriesgarse


Hoy me quedo con estas frases para mi vida.



"Quien no arriesga nada hace, nada quiere, nada anhela, nada es. Más vale arrepentirte de algo que hiciste que de algo que de algo que no hiciste. "


miércoles, 14 de mayo de 2008

Pensar lo justo

- ¿LLoras mucho?

- Depende de la época de mi vida.

Hace meses lloré más que nunca. Cuestiones de salud.

- No pareces llorona, pero si creo que le das demasiadas vueltas a las cosas.

- Si, a veces, si. Es que hay cosas importantes.

- ¿Y te ha ayudado darle tantas vueltas?

- Si, creo que si. Por lo menos no me ha quedado esa "espinilla" clavada de no haber meditado.

- Pero pensar mucho tampoco es bueno, nos echa para atrás en muchas situaciones que no deberíamos.

- Si lo hace, tienes razón. A partir de ahora intentaré pensar lo justo.

- ¿Y cómo sabes que estás pensando lo justo?

martes, 13 de mayo de 2008

jueves, 8 de mayo de 2008

La vida


- Tía ¿es cierto que te vas?

- Me voy, peque.

- Entonces me quedo a dormir aquí contigo.

- Está bien.

(...me lees un libro...)

- La vida de las plantas; tía ¿qué es la vida?

- Es difícil explicártelo; la vida es el tiempo que pasa entre el momento en que naciste y el momento en que mueres.

-¿Nada más, tía?

- Nada más.

- Y, cuando yo me muero ¿ya no soy nada?

- Ya no serás nada.

- ¿Cómo cuando una planta en invierno se seca?

- Más o menos

- Pero en primavera la planta despierta y tiene flores de nuevo.

- Peque, para nosotros no es así; cuando tú mueres, mueres para siempre.

- ¿También tú mueres para siempre, tía?

- Sí; y también tú.

- Pero tía, esto no es posible.

- Si es posible.

- Pero no es justo.

- No es justo; pero ahora duérmete, por favor.

- Si, Si, me duermo, tía; pero lo que tú me dices no es cierto; cuando yo me muera, si me secaré, pero naceré de nuevo; la vida no es lo que tú me dices, tía; es otra cosa.

martes, 6 de mayo de 2008

Re-encontro



Hoxe por motivos de traballo tocou informarse, e coma quen di informar, sobre orquestras. Chega o verán e con el as verbeas. E así foi como hoxe me atopei por casualidade cun vello compañeiro. Coñecino hai xusto 4 anos (imposible que haxa tantos... como diría Tojeiro "que yo duermo pocas, nunca dormí más") cando cantaba en Cinema. Lémbrome que o ano 2004 foi xenial. Despois dun ano de cambios bruscos e de intentar adaptarme á nova vida en Santiago, 2004 foi un ano de relax, un ano no que paseamos vilas e aldeas da man de Cinema.




O caso, que hoxe redescubrín a Jako despois de perderlle un chisco a pista cando me fun vivir a Salamanca. Ten un grupo co que lle desexo dende aquí toda a sorte do mundo e tamén nesta nova etapa que comeza coa Orquestra Ismael. Hai veces que perdes o contacto coas persoas sen saber como nin porque xa que eu aínda teño o seu número de teléfono (claro, o de hai 4 anos que non sei se será o mesmo).

De todos xeitos hoxe recordei que aquelas noite por Santiago de marcha, aquelas outras cantando na orquestra que Berly e máis eu acompañabamos coas nosas "coreografías", incluso aquela visita a Vilaza cando Jako estaba mal da garganta buscando por todos os lados unha farmacia. A excursión ó Grove con Berly, aquela mañá sen dormir aguantando o sol de maio cos pais de Berly comendo polbo e insistindo en que non tiñamos sono ningúne, aquela Gatorade da discordia, os acordes da canción del Cid... Son lembranzas bonitas dunha época que deixou pegadas doces en min. 2004 foi un ano xenial en tódolos sentidos.

Antes tiñamos en común a data de nacemento, un 16 e o gusto por M-Clan. Agora tamén que os dous traballamos diante dun micrófono.

Sorte, moita sorte co(s) grupo(s) Jako.
PD. Mellor colocar estas fotos que as de hai 4 anos, son menos recentes.

lunes, 5 de mayo de 2008

Infidelidades

Este sábado tivemos un debate sobre as infidelidades. ¿Que é unha infelidade? ¿Que se considera como tal? ¿Ata que punto non é unha infidelidade?
As cousas son máis complexas do que pensabamos. Levounos dúas horas polo menos tal debate e non sei se chegamos a acordo ou non pero intercambiamos opinións que nunca veñen mal. O caso (non sei se importante) é que as "mulleres" existentes pensabamos dun xeito practicamente igual e os "homes" doutro. Ata fixemos un debuxo e todo para ilustrar unha infidelidade e ver onde estaba o límite e máis as posibles ramificacións que podería ter... vamos... unha tema que empezou cun simple comentario e pouco máis e dá para redactar un libro.

Pero estivo xenial. E o que me quedou claro e que as situacións da vida son a veces as que determinan unha maneira de actuar ou outra (dentro dun límite... claro está) e que o día a día tamén te obriga a cambiar a túa forma de ser, de actuar e incluso de pensar.

A canción de hoxe, daquela, é esta:







Canción que eu escoitei por primeira vez na voz de Miguel, ex baixista da orquestra cinema e co que percorremos no 2004 grandes festas.

viernes, 2 de mayo de 2008

More than words

Gracias (Marcos, Victor y Tachu) por cantarme anoche vuestra magnífica versión de esta canción. Cuando pueda pondré la vuestra, en español, con vuestras voces al unísono. Besitos, suerte y espero vernos de nuevo mañana.







Decir que me amas

no es lo que yo quisiera oír de ti

son solo palabras

tan fácil de decir y no sentir

tus hechos, la forma de expresarme tu calor

es mucho más que cualquier otra forma de amar

sin tenerme que decir

que me amas (....)

jueves, 1 de mayo de 2008

El jardín de los idiotas

Empeza un novo mes...

Hoxe é festivo e eu traballo. E hoxe digo que si hay traballo, hoxe non hai tempo de aburrirse. Gústame.